[weet ik ook niet]

Zou u zo vriendelijk willen zijn uw kutkind op te halen bij de Albert Heijn? Neem ook een bezem mee zodat u hem/haar eerst nog even netjes de voetbalplaatjesverpakkingen die hij/zij daar neergegooid heeft kunt laten opruimen voordat u hem/haar aan zijn/haar oor meesleurt naar huis en in de kelder opsluit.
Welk kind vraagt u? Dat lelijke blonde rotjochie met dat oorbelletje en dat matje in zijn nek. En dat dikke meisje met die paarse jas en die vetrol die over haar broek uitpuilt. Dat zegt u niks? Misschien heeft u ze wel eens met een zak chips of een bord avondeten bij u op de bank voor de tv zien zitten? U heeft natuurlijk nooit de moeite gedaan ze aan tafel te laten eten zoals normale mensen dat doen. Waarschijnlijk eet u zelf ook niet aan tafel. Waarschijnlijk bent u allang blij dat uw kinderen de onschuldige Albert Heijn bezoekers lastig vallen want dan lopen ze u tenminste niet voor de voeten bij het kijken naar voetbal en shownieuws. Dat u ze ook gewoon zelf genoeg manieren bij had kunnen brengen zodat ze u niet tot last zouden zijn, is natuurlijk nooit bij u opgekomen. Zolang u ze genoeg chips en snoep geeft en de tv niet uitzet zijn ze misschien ook niet eens zo lastig. En opvoeden kost natuurlijk veel te veel moeite, ik zou er zelf ook niet graag aan gaan staan. De oplossing daarvoor is simpel, blijf gewoon kinderloos! Dan heeft u geen last van uw kinderen en ik ook niet.
Ja, u heeft gelijk, het leed is al geschiedt. De kinderen zijn er al en daar is weinig meer aan te doen. Denkt u dan even goed na: is het uw schuld of de mijne dat uw etterbakjes van kinderen bestaan? Inderdaad, de uwe. En vindt u het dan terecht dat ik last heb van uw kinderen en uzelf niet? Omdat u ze liever op straat laat rondzwerven en voor de ingang van de supermarkt wildvreemden laat lastig vallen en hun kornuitjes tegen de grond laat slaan om een paar kleverige plaatjes van zweterige mannen? Kortom, wordt het niet eens tijd dat u uw verantwoordelijkheid neemt en uw kinderen met harde hand uit het openbare leven verwijdert, ze met een harde klap aan de eettafel neerzet en ze net zo lang en streng opvoedt als nodig is om een sociaal acceptabel schepsel van ze te maken?

Daar mag wat mij betreft trouwens menig opvoedkundige tik bij vallen.

Ik haat kinderen.